Het is al weer eventjes geleden dat we een blog geplaatst hebben maar er is een hoop gebeurt in de laatste weken. We werden een kleine ander halve week geleden opgebeld door Niels zijn familie met de mededeling dat het niet zo goed met oma ging. Ze had buikvliesontsteking opgelopen en door haar hoge leeftijd (94 jaar) en zwakke lichaam konden ze weinig meer voor haar doen. Ze is die zelfde nacht nog overleden.
Het is heel erg snel gegaan dus. Toen kwam bij ons de vraag wat nu? Gaan we terug of blijven we hier? We hebben alles uitgezocht en we kwamen erachter dat we de hele reis vergoed zouden krijgen. Niels en ik hadden eigenlijk helemaal geen afscheid genomen van oma en we wilde onze familie steunen dus besloten we om terug te gaan.
We hebben een mooie week achter de rug met onze familie en we hebben mooi afscheid kunnen nemen van oma. Maar het was ook een heftige week met 25 uur heen reizen, ruim twee en halve dag in Nederland zijn en weer 24 uur terug reizen naar ZA. En wat een reis was dat!
De vertraging begon al op Schiphol. We zouden naar Frankfurt vliegen we om 21:30 zouden landen, maar rond die tijd zaten we nog steeds op Schiphol te wachten. Onze vlucht naar Johannesburg zou vertrekken om 22:45. Uiteindelijk waren om 22:20 op Frankfurt om vervolgens heel hard te moeten rennen naar de volgende vlucht. En het vliegveld daar is gróót! Eenmaal buiten adem in het vliegtuig stonden we nog een tijdje aan de grond omdat de koffers ingeladen werden.
Aangekomen in Johannesburg moesten we nog een korte vlucht maken naar Port Elizabeth. Echter was er nog steeds vertraging dus konden wij nog een keer als gekken over het vliegveld heen rennen, maar dit keer moest onze koffer opnieuw worden ingecheckt! Bij de balie vertelde ze ons dat onze koffer niet meer ingecheckt kon worden omdat de gate al dicht was. Oef. Vervolgens zijn we gaan rennen om met koffer en al door de handbagage-check te gaan en onze gate te zoeken, het was immers minuten werk. Gelukkig kwamen we op tijd aan en werden onze
koffers ergens in een gang gezet van het vliegtuig. Te laat om in het ruim te stoppen. Dat had 1 voordeel, bij het uitstappen waren we de eerste met onze koffers ;-)
Zo zie je, een week kan erg raar lopen. Niemand had verwacht dat we zo snel afscheid moesten nemen van oma en wij weer in Nederland zouden zijn. We hebben nu gelukkig een klein weekje vakantie om bij te komen en daar zijn we al mee begonnen: we hebben na onze reis 15 uur achter elkaar geslapen. Niels moet nog wel een werken deze week. De Rainbow School (voor gehandicapte kinderen) daar moet het een en ander geverfd worden. Verder willen we gaan genieten van de omgeving. Daarover schrijven we vast wel weer een keertje over!
Wij willen bij deze iedereen bedanken voor jullie medeleven in de afgelopen week! En natuurlijk ook deze periode dat wij hier zijn. Leuk om nog steeds van iedereen wat te horen!